حرکت از فضای پیموده شده جداست. فضای پیموده شده متعلق به گذشته است و حرکت متعلق به حال و عبارت است از عمل پیمودن. فضای پیموده شده تجزیهشدنی است، در واقع تا بینهایت تجزیهپذیر است، در حالیکه حرکت غیر قابل تجزیه است، یا هر بار که تجزیه شود دستخوش تغییرات کیفی میشود.
از مقالهی تزهایی در باب حرکت: تفسیر نخست بر برگسون، نوشتهی ژیل دُلوز، ترجمهی کامبیز کاهه
* ارواح-پل استر-ترجمهی خجسته کیهان