وقتی برادرانِ نولان هنوز موفق نشده بودند با خلق شخصیتِ هاروی دنتِ دو چهره، کانسپتِ دو روی یک سکه رو به طورِ کامل خز کنند،میشد از این نوشت که این که ما همزمان هم شوقِ آن داریم و عاشقِ اینیم که با شما چشم تو چشم شیم و هم مثلِ سگی که آخرین چارپایی که از باغ بیرون میآید،تولهاش نیست،از آن وحشت داریم و اِبای ناخواسته،خیلی هم ربطی به ما و خصوصیات و حماقتامون نداره...میشد از نگاه نوشت و اثرات جانبیش و چیزهایی که از آن بیرون میزند و باعث میشود ما از آنچه در آینه به نظر میرسد، افلیجتر بشیم...کریستوفر و جاناتان اما کارِ ما رو آسون کردن و اینا دیگه خیالات و موهوماتی بیش نیست برای تعریف کردن در مدیومِ فیلی
 |
| Manhattan directed by Woody Allen |